De parabel van de kapper

Op een dag ging een bloemist naar de kapper om zijn haar te laten knippen. Nadat de kapper zijn haar had geknipt vroeg de bloemist wat hij de kapper moest betalen. De kapper antwoordde: ‘Ik neem deze week van niemand geld aan omdat ik deze week bezig ben met dienstverlening aan de Gemeenschap’. De bloemist was blij en verliet de winkel. Toen de kapper de volgende ochtend zijn kapsalon opende zag hij een kaartje met het opschrift “dank u” en een dozijn rozen voor de deur.

Later op de dag komt een agent om zijn haardos te laten fatsoeneren. Als hij na afloop wil betalen zegt de kapper weer:
‘Ik neem deze week van niemand geld aan omdat ik deze week bezig ben met dienstverlening aan de Gemeenschap’. De agent vond het mooi en verliet vrolijk de kapsalon. Toen de kapper de volgende ochtend zijn kapsalon opende zag hij een kaartje met het opschrift “dank u” en een dozijn donuts voor bij de koffie.

Nog dezelfde dag kwam er een lid van het Parlement om zijn haar te laten knippen. Nadat de kapper zijn haar had geknipt vroeg het parlementslid wat hij de kapper moest betalen. De kapper antwoordde weer: ‘Ik neem deze week van niemand geld aan omdat ik deze week bezig ben met dienstverlening aan de Gemeenschap’. Het lid van het Parlement was zeer gelukkig en verliet de kapsalon.
De volgende ochtend, toen de kapper zijn kapsalon weer open deed, stonden er al een dozijn Parlementsleden in de rij te wachten voor een gratis kapsel.

En dat, mijn vrienden, illustreert het fundamentele verschil tussen de burgers van ons land en de politici die het besturen.

(Deze tekst gaat rond als email/kettingbrief. Met dank aan Will.)

Roeptoeteren.

Politici en sociale media. Er is een merkwaardig verband. Sociale media, daar zou je gezien de term van verwachten, dat mensen er sociaal zijn. Stel dat ik jou op straat tegenkom, en ik zeg hallo, of goedendag, dan zeggen de meeste mensen iets terug. Tenminste, zo ben ik opgevoed. Dit weekend kwam ik een plaatselijk politicus tegen (aardige kerel, ik noem in dit artikel bewust geen namen) en hij gaf mij meteen een hand. Even een snel leuk gesprek. Zo gaat dat.

Echter nu op sociale media. Je ziet daar politici, en dan heb ik het hier over raadsleden en wethouders uit Roosendaal, die van alles roeptoeteren. Meestal hoe goed ze iets gedaan hebben in en voor de stad. Dan hebben ze dat eerst in hun eigen bewoordingen in de krant mogen vertellen. De journalisten van tegenwoordig schrijven het meteen op alsof het waarheden zijn, zonder hoor en wederhoor. Daarna vermelden ze hun geweldige akties en dit artikel nog eens op de sociale media.

Als je dan als burger twijfelt, vragen of kritiek hebt, en reageert, dan zou een antwoord toch slim zijn, en op zijn minst fatsoenlijk. Welnee, uitzonderingen daargelaten, hoor je dan van de meeste politici niks meer. Ja, ze reageren dan wel in je mailbox of prive bericht, met een “ja maar” verhaal, maar openlijk het debat aangaan met de burger, nee dat doen ze niet.

Natuurlijk snap ik dat bijvoorbeeld rond de discussie van de mestfabriek in Roosendaal men zeer terughoudend is, omdat dit nog wel eens een flinke rechtszaak kan worden. Maar ook omtrent doodgewone kwesties staan politici allemaal op zenden. Reageren, ho maar. Om nog maar te zwijgen over wethouders en burgemeester die zeer duidelijk schriftelijke vragen niet beantwoorden en zelfs geen bericht van ontvangst geven.

Ik snap best wel dat de gemeente Roosendaal mij niet meer gaat inhuren om een cursus communicatie te geven. Toch denk ik dat ik ze binnenkort hiervoor een flinke rekening ga sturen. Want dat deze blogpost bij ze terecht komt is zeker.

Misschien betalen ze sneller dan dat ze reageren?

Roosendaal, ruik ik rozen, of stront?

Sorry trouwe bezoekers van Knappers.nl. Het voelt alsof ik mijn blog, die al draait sinds 2007 de laatste jaren wat vervuild heb met de strijd tegen die stinkende mestfabriek plannen in Roosendaal. Van nature ben ik geen boze schrijver, maar de laatste jaren heeft boosheid en frustratie regelmatig ertoe geleid, dat ik in de “anti mestfabriek pen” ben geklommen. In de genoemde rubriek hebben al heel wat artikelen gestaan. Ik heb ingesproken in de gemeenteraad en samen met veel andere inwoners uit Roosendaal e.o. strijden we al jaren tegen de belachelijke plannen.

In februari is er een motie aangenomen, waarin bijna de voltallige gemeenteraad zeer duidelijk de mestfabriek wil afserveren. Burgemeester en wethouders, die al jaren samen met vroegere bestuurders hebben zitten slapen bij het maken van bestemmingsplannen, hebben helaas zelf de ruimte gecreëerd voor ondernemers om dit soort vergunningen aan te vragen. Inmiddels zit het moment er aan te komen dat, na de zomer vakantie, er knopen moeten worden doorgehakt. En jawel. De wethouder laat via de krant BnDestem vandaag weten dat “het weigeren van de mestfabriek miljoenen kost” en het “aanpassen van het bestemmingsplan zou nadelige financiële gevolgen hebben”.

Welnu meneer Theunis, en meneer Lok:
– Is het dan zo dat jullie al deze fouten uit het verleden en financiële gevolgen die dit met zich mee gaat brengen, BELANGRIJKER vinden dan onze gezondheid?
– Of spelen er andere financiële belangen een rol? Want een fabriek waar men een omzet van 25 miljoen euro per jaar van verwacht, tja, die levert hier en daar wellicht wel wat op?
– Wat heeft een gemeenteraad voor nut, als 25 tegen 7 raadsleden duidelijk maken dat deze mestfabriek er niet mag komen, en een stadsbestuur zich gaat verschuilen achter hun eigen fouten en rekeningen?
– Hoe durft een burgemeester bij het weigeren van een vergunning over een “onrechtmatige daad” te spreken, als iedereen inmiddels weet wat de nadelige gevolgen op het gebied van gezondheid zijn?

Als geboren Roosendaler ben ik benieuwd of over een aantal jaren onze stad stinkt naar rozen of naar stront.
Bestuurders van een stad zouden er moeten zijn om de belangen van inwoners te beschermen. Financiële belangen, die grotendeels met winst uit export naar het buitenland te maken hebben, zouden op de tweede plaats moeten komen.

Ik ben benieuwd wat ons stadsbestuur gaat beslissen. Want als dit fout gaat, dan is het straks geen strijd meer tussen gemeente en ondernemer, maar dan zullen inwoners tegenover bestuurders komen te staan bij de rechtbank. Als dit de route is die ons stadsbestuur wenst te nemen, dan vraag ik mij af wie er straks nog in die prachtige nieuwe wijk Stadsoevers wil gaan wonen?

Ik ga er nog steeds vanuit dat het gezonde (boeren) verstand het gaat winnen en dat de bestuurders een beslissing gaan nemen, waar onze kinderen later trots op kunnen zijn.

 

Wil jij de akties tegen deze mestfabriek steunen? Ga dan naar deze FACEBOOK pagina, en like, deel, reageer en schrijf mee!

Verzet tegen het mestbeleid groeit in heel Brabant

Onderstaande tekst is eind juni ingesproken in de Provinciale Staten Brabant door Maria Berkers. Net als in Roosendaal wordt er in Deurne gestreden tegen stank. Proberen burgers op te komen voor een gezond leefmilieu. Voor meer info, zie Stopdestank.nl 

Hier de tekst van Maria:

De geheimzinnige poppenspeler

Bijna 40 procent van de begroting van de Europese Unie gaat naar landbouw. Nederland krijgt jaarlijks 1 miljard. Driekwart daarvan gaat als inkomenssteun naar boeren.

Dat moet een florerende landbouw opleveren, zou je zeggen. Het tegendeel is waar. De situatie is desastreus: de biodiversiteit holt achteruit; water en lucht raken vergiftigd; de bodem sterft.

GS stelt voor om de uitbreiding van de veestapel te beknotten en de dodelijke stikstofuitstoot aan banden te leggen. En dan heb je de poppen aan het dansen. Boeren klagen steen en been en presenteren zich collectief als slachtoffer van dit voorgenomen beleid.

Bizar. De werkelijke slachtoffers van de huidige landbouw zijn de burgers. Buitengebieden zijn onleefbaar; mensen worden ziek van stank en fijnstof; ze overlijden ten gevolge van zoönosen; sociale cohesie wordt om zeep geholpen.

Onze overheid faciliteert een industrie die in een normale markt al lang verdwenen zou zijn. Hoe kan dat? Wie is toch de geheimzinnige poppenspeler die achter de schermen politiek aan de touwtjes trekt? Zouden het dan toch de banken zijn?

De voorzichtige eerste stap van dit college om de groei van de veestapel te beteugelen en de dodelijke stikstofuitstoot terug te dringen verdient en krijgt onze steun. Met het mestbeleid zijn we minder blij. Het massale verzet tegen mestverwerking zal de komende tijd alleen maar toenemen. Er is maar één oplossing voor het mestoverschot: veel minder beesten!

Dat lijkt zo logisch, maar…. de geheimzinnige poppenspeler denk daar blijkbaar anders over.

Het wordt tijd om eens achter de gordijntjes van de poppenkast te kijken. Het wordt tijd voor ‘Follow the Money’.

Nog geen vergunning…

Stadsbestuurders van Roosendaal, die (mogelijk straks) een fabriek als deze NAAST ONZE WOONWIJK toe staan, zijn geen knip voor hun neus waard. Belachelijk dat hiervoor een “tweede, derde of vierde mening” nodig is. Het hele onderzoek wat nu gedaan wordt is een farce, en de kosten daarvoor betaalt de burger. Ongelooflijk dat burgemeester en wethouders zelf niet over de sociale intelligentie beschikken om het advies van de gemeenteraad op te volgen: AFSERVEREN DIE MESTFABRIEK!!

Hoe lang wil je iets blijven onderzoeken en aanpassen? Misschien wel tot het net niet genoeg stinkt volgens de normen maar het nog steeds ongezond is???

Gelooft niet alles wat hij denkt! Bewondert ijsvogels, blote vissen en de blues.