Boze man

Ik had me voorgenomen om gisterenmiddag naar de inauguratie van Trump te kijken. Wilde toch wel eens zien hoe de start van dit nieuwe Amerikaanse tijdperk verliep. Mijn mailbox van mijn werk liet me echter nog niet met rust, dus hoorde ik op de achtergrond de TV, zonder ernaar te kijken. Ik hoorde de speach van Trump. Zonder zijn tekst tot me door te laten dringen, luisterde ik onbewust naar zijn stem. Het enige wat ik hoorde was een BOZE MAN. Een man die veel te bewijzen heeft. Vroeg mij ook meteen af aan wie. Aan zichzelf? Of aan het Amerikaanse volk?

Hij dreunde verder. De man die zichzelf geweldig vond. Zichzelf ziet als de redder van Amerika. En het enige wat ik hoorde, was nog steeds een boze man. Een man die gevoed wordt door haat. Angst. Frustratie. Een man die zichzelf groter vindt dan wie dan ook. Een man die in één keer aan iemand die het woord megalomaan niet kent, de betekenis kan duiden.

Stel dat je ruzie hebt met buren of familie. Zou dit de man zijn die je zou vragen te bemiddelen? Zou dit de man zijn, die de wereld vredelievender kan maken?

De foto bij dit artikel stond als tevoren aangekondigde voorpagina vandaag in The Independent. Laten we hopen dat God hem gaat helpen. En Amerika ja.

Als ik dit van tevoren had geweten…

Tijdens ons wekelijkse schaakavondje in het Huis van de Westrand, is het niet altijd even stil. De oudste van ons clubje is Jan Hamers, 84 jaar jong. Jan houdt er nogal eens van om, als het echt spannend gaat worden, hardop te denken. Normaliter niet wenselijk onder schakers, maar, Jan mag dat.

Vorige week hoorden we hem tijdens een mooie partij dit zeggen:

“Als ik dit van tevoren had geweten, dan was het een schitterende zet geweest.”

Als Cruijff een schaker was geweest had hij hem ook kunnen bedenken.

O ja, wil jij ook schaken in Roosendaal, bij ons gezellige clubje? Je bent welkom, op dinsdagen vanaf 19:30 uur, in het Huis van de Westrand.

Vogels kijken in Gambia

Door mijn blog en Twitter heb ik al jaren contact met Henk Schuurman. Hij maakt prachtige natuurfoto’s en vanwege onze gedeelde passie voor de ijsvogel kregen we contact. Henk is een prachtig project gestart, voor vogelliefhebbers die een unieke reis naar Gambia willen maken. Hier zijn verhaal:

“Het begon als een manier om te veel vrije dagen op te maken die ik anders kwijt zou raken. Ik had al sinds enkele maanden af en toe leuk contact met een vogelgids in Gambia via facebook en Messenger. Hij gaf regelmatig een like op mijn geplaatste foto’s en zette er een soms een reactie bij. Ik heb hem op een avond gevraagd om een programma voor twee weken op te stellen en erbij aan te geven welke vogel soorten we daar zouden kunnen zien. Ik was meteen verkocht toen ik het programma en de soorten zag en ben serieus gaan kijken naar vluchten etc.

De deal met de gids was als volgt: Ik kom over, doe alles op kostprijs inclusief zijn kosten en kijk of het mogelijk is om een betaalbare reis voor anderen te organiseren. Deze gids, Foday genaamd, ging akkoord en zo kwam het dat ik in november 2015 in het vliegtuig stapte en daar voor het eerst Foday ontmoette. Beide namen we een risico dat het op niets uit zou lopen maar ik had al snel door dat ik per toeval de juiste gids had getroffen.

We hebben in die 15 dagen samen heel Gambia door gereisd en bijna alle locaties bezocht in het kustgebied en het binnenland. Onderweg hebben we door zijn extreem goede gids werk heel veel soorten gezien en gefotografeerd. Dat waren dik 220 soorten. Ik maakte continu foto’s van het camera scherm met de iphone en plaatste die elke dag op mijn facebook pagina. Direct liepen de enthousiaste reacties op en nadat ik meldde dat ik een reis aan het uitzetten was kwamen de eerste verzoeken om mee te gaan al binnen. We hebben in alle hotels en lodges afspraken gemaakt met managers en eigenaren over de kosten voor als we het jaar erop terug zouden komen.
Een selectie van andere zeer capabele gidsen die Foday goed kende en vertrouwde werd gemaakt en hebben we bij ons projectje betrokken. Onderweg waren we een groep Zweden tegen gekomen die door een bus werden rond gereden en al snel hadden we een prijs afspraak met de bus eigenaar gemaakt.

Het was belangrijk om een goede reis op te zetten die zeer betaalbaar was en toch een uitermate hoog niveau moest hebben. De laatste dag hebben we met alle gidsen door gesproken wat er exact van hun verwacht werd als we zouden komen met de Nederlandse fotografen. In mijn dagelijkse baan manage ik een grote service organisatie, dus die eigenschapen kwamen hier goed van pas gezien de zeer korte tijd die we hadden. De naam van het project moest de lading dekken en zo kwamen we op de naam Gambia Birding Experience. Het moest echt een Experience worden voor de mensen die mee zouden gaan. Tevens wilde ik wat doen aan de zeer schrijnende situatie van de jonge vogel gidsen in opleiding die ik in de twee weken was tegen gekomen. Ze werkten soms met plastic Bart Smit kijkertjes waar ze hun ogen mee beschadigden en besloot een 2e hands verrekijkers project te combineren

Direct na thuis komst heb ik er werk van gemaakt en de website www.gambia-birdingexperience.com opgezet met gebruik van alle gemaakte foto’s tijdens mijn reis.
Deze was half januari al in de lucht en het verrekijker project kreeg natuurlijk ook een plek.

De lijst van mensen die mee wilden liep al snel vol en vorig jaar december/november is de eerste Full Gambia Birding Experience geweest. Een groot succes waarbij we naast verrekijkers in twee extra koffers ook een schooltje hebben gesponsord met schoolspullen en speelgoed. Dit laatste was een spontaan idee van de 10 mensen die mee zijn gegaan. Vervolgens heb ik de stoute schoenen aan getrokken en bij de vogelbescherming aan geklopt of ze mee wilden doen met het verrekijker project. We kregen na een zeer fijn gesprek met oa de vrijwilligers maar liefst 15 volledig gerepareerde en schoon gemaakte kijkers mee. Op de website zijn foto’s te vinden van de overdracht van de kijkers aan de gidsen die er ernstig eentje nodig hadden. Verder hebben we in het hele land bij locaties waar gidsen in opleiding waren kijkers uitgedeeld aan jonge gidsen die normaliter buiten de boot vallen. Soms moeten ze zelfs gedwongen stoppen met de opleiding door het ontbreken van een goede kijker.

Vanwege groot succes en het feit dat ik er zelf ook erg van heb genoten, heb ik besloten om er mee door te gaan en voor meer mensen deze betaalbare reis te organiseren. Er zijn mensen van de eerste reis die al hebben aan gegeven weer mee te willen dus we gaan meer Experiences eind 2017 en begin 2018 organiseren om iedereen de kans te geven mee te gaan. We kunnen meerdere groepen tegelijk aan met de diverse gidsen en het is belangrijk om te vermelden dat de geringe inkomsten van deze reizen ten goede komen aan de gidsen. Ze moeten het, in tegenstelling tot commerciële vogel reisorganisaties, van de aantallen reizen hebben dus hoe meer reizen ik vol krijg, des te meer mensen we steunen.

Met vriendelijke groet, Henk Schuurman.”

Wil je meer informatie? Klik op de IJSVOGEL bovenaan in dit artikel, en je graag vanzelf naar: http://www.gambia-birdingexperience.com/

Nieuwe koers, na 10 jaar bloggen

We gaan een draai maken. Niet helemaal andersom, maar wel een beetje een bocht. Ik heb het hier over de koers van Knappers.nl. Eind dit jaar is het 10 jaar geleden dat ik begon met schrijven op deze blog. Aanvankelijk geïnspireerd door wat oude filosofen, maar ook vooral voor mijzelf. Ik geniet van schrijven. Als je schrijft ben je feitelijk in gesprek met jezelf. Je moet los komen van externe triggers en zorgen dat je jouw gedachten bundelt tot een logisch verhaal. Lukt niet altijd, haha, maar ik moet zeggen dat alleen de poging al fijn is. Voor mij heeft schrijven iets meditatiefs; ook iets helends. Je schrijft dingen van je af en mocht je al over iets problematisch schrijven, dan gooi je het de ruimte in. De ruimte waar anderen het kunnen pakken en besluiten om er al of niet iets mee te doen. Zelf heb ik er dan in ieder geval iets mee gedaan.

Dit is wat ik meer wil. Vaker schrijven, met passie, maar ook met kritiek waar nodig. Niet altijd zoetsappig, omdat ik iets wil bereiken. Het afgelopen jaar heb ik mijn blog bijvoorbeeld gebruikt om mijn boosheid te uiten over het belachelijke beleid van de Gemeente Roosendaal. Daar lijkt het er op dat de plaatselijke politiek het toe gaat staan dat ZLTO en SUEZ een stinkende mestfabriek naast onze woonwijk gaan bouwen. Te gek voor woorden natuurlijk. Een deel van onze stad wordt al begrensd door 2 snelwegen en heeft al genoeg fijnstof te verwerken van de vuilverbranding. Dan wil men daar dus ook nog een biomineralen fabriek gaan neer zetten. Allemaal een gevolg van het feit dat wij met zijn allen zo veel varkensvlees eten en exporteren, waardoor we niet meer weten hoe we van al die stront af moeten komen.

Kortom: het is niet altijd even gezellig waarover ik schrijf. Gelukkig hoeft dat ook niet, want soms is het gewoon nodig om kritisch te zijn. Hoe komen veranderingen anders tot stand?

Een aantal speerpunten op Knappers.nl die blijven terugkomen zijn:
– opkomen voor mensen die door psychische problemen het niet gemakkelijk hebben
– strijden voor een groen Roosendaal met een gezond leefmilieu
– blijk geven van mijn allergie voor logge, bureaucratische bedrijven en instanties.
– verhalen en gedichten over de natuur. Bomen en vogels in het bijzonder.
– mijn passie voor de Advaita Vedanta filosofie.

In de begintijd van deze blog was ik eens van plan om een boek te gaan schrijven. Dit bleek echter een proces wat je niet zo maar kunt combineren met een baan. Die wens heb ik dus nog maar even geparkeerd tot na mijn pensioen. Mijn “schrijf-honger” stil ik gewoon tussendoor hier. Het voordeel: jij mag er meteen van mee genieten dus. Voor zover je dat leuk vindt uiteraard.

Wil je alle berichten chronologisch teruglezen? Klik dan op de groene FOTO bovenaan deze site. Deze werkt als HOME en brengt je vanzelf naar de recente berichten. In de linkerkolom vind je een archief en rubrieken.

Van ijsvogel tot krokodil

Vandaag is Edwin, mijn steun en toeverlaat voor de technische dingetjes op mijn blog weer even aan het sleutelen geweest. Na de lancering van het nieuwe template vorige week, had hij gisteren al een prachtige kopfoto ontworpen. Het nieuwe logo past geheel bij mijn liefde voor de natuur en de passie voor vogels, ijsvogels in het bijzonder. Na 10 jaar bloggen op Knappers.nl werd het ook weer eens tijd voor een frisse uitstraling. Meteen vandaag eens even bij Google Adsense een account aangemaakt, om te kijken hoe dat werkt.

Ik beschouw mijn hobby blog min of meer als een moestuin waarin ik allerlei ideetjes kan laten groeien en bloeien, dus, is de nieuwe regel: “Hoe groener, des te zwemt ie!”
Dit laatste was ooit een antwoord op de vraag: “Wat is het verschil tussen een krokodil?” Enfin, dit was een flauwe grap uit mijn jeugd en behoort niet echt tot de levensvragen of onderwerpen waar we ons de komende tijd dagelijks mee gaan bezig houden hoor.

MijnMoment 2016 was…

MijnMoment van PunkMedia is een traditie geworden. Ook dit jaar werd ik door Henk-Jan Winkeldermaat weer uitgenodigd, om MijnMoment 2016 aan te leveren. Het was dit jaar een moment van SCHAAMTE:

“Mijn Moment” van 2016 was een moment van schaamte. Afgelopen zomer had ik op een avond wat in de tuin staan rommelen. Het begon wat te schemeren en net toen ik mijn groencontainer terug achterom wilde rijden, werd ik voor ons huis aangesproken door een jonge vrouw. Ietwat in de war en duidelijk in paniek. Een jaar of 35, broodmager en met wat dunne zomerkleding waar je toch liever niet mee buiten zou willen slapen. Ze rommelde wat in haar handtasje, het enige wat ze bij had. Ze vroeg of ik haar 10 euro wilde lenen voor een taxi. Omdat ze duidelijk in paniek was, vroeg ik haar wat er aan de hand was. Een op dat moment onsamenhangend verhaal volgde. Laten we haar, om haar privacy te waarborgen, hier Anja noemen. Warrige woorden, ze was op de vlucht voor een man, en wilde een taxi nemen om ergens anders te kunnen overnachten. Ik bood haar aan mogelijk te willen brengen, heb haar binnen gevraagd en mijn vrouw zetten een kop thee. Tijdens dat kopje thee volgde een stuk van een triest levensverhaal, waarin de laatste jaren vooral zwaar drugsgebruik de hoofdrol speelde. Iets gaf mij het idee dat dit wel eens een dieptepunt kon zijn, waarop Anja mogelijk wilde beslissen om de strijd met zichzelf aan te gaan. Het tij van haar leven te keren. Dus, we belden de crisisdienst van het Bravis ziekenhuis in Roosendaal en zaten even later met een zeer welwillende dienstdoende huisarts te praten. De man pleegde waar we bij zaten, een aantal telefoontjes. Hij sprak met mensen van de crisisdienst van de GGZ. Die hadden geen slaapplaats voor haar. De Zuidwester, een opvanghuis voor daklozen: daar was zij niet gewenst. Bij andere instellingen voor verslavingszorg waren alleen voicemails bereikbaar. Gaandeweg alle pogingen van de arts om een slaapplaats en opvang te bieden, werd Anja moedelozer. Het liefste wilde ze gewoon terug de straat op om de volgende ochtend bij de instantie waar zij normaal haar Methadon ging halen, aan te kloppen. De arts moest ons teleurstellen en toen we vertrokken bij het Bravis ziekenhuis wilde Anja het liefst worden afgezet in het centrum van Roosendaal, dicht bij Novadic Kentron, waar ze dan kon wachten voor de deur.

Met een tientje voor een ontbijt en mijn vest, omdat het toch fris was zo diep in de nacht, heb ik haar uit laten stappen. Ik voelde me zwaar ellendig. Misschien was dit namelijk wel HET MOMENT geweest waarop Anja hulp had aan kunnen pakken. Maar helaas, er was geen instantie te vinden. In ons land, waar de zorg toch zo goed geregeld is volgens velen. Het enige wat overbleef voor haar was “de straat” en voor mij het troostende gevoel, dat we toch iets hebben geprobeerd. Verder schaamde ik mij diep. Voor ons zorgstelsel.

Wil je meer verhalen lezen? Ga naar MijnMoment.com.

Idealosoof. Gelooft niet alles wat hij denkt! Bewondert ijsvogels en blote vissen.